Elk jaar is het in de herfst of winter wel een keer zo ver en elke keer voel ik het al dagen van te voren aankomen. Dan ga ik mijn thee extra warm (heet) drinken en wissel ik dat het liefste af met ijskoude ijsjes. Het “oranje/paarse doosje” komt ook weer tevoorschijn en eventueel wat paracetamol. En meestal weet ik het op die manier te voorkomen en ben ik de bacteriën/virussen de baas. Fijn, zo’n keelontsteking.
Een keelontsteking is er bij mij niet zomaar opeens. Vaak begint het al dagen van te voren. Dan merk ik ‘s ochtends dat ik een droge/pijnlijke keel heb, die eigenlijk vrij snel verdwijnt als ik wat heb gedronken. Maar hoe meer dagen er verstrijken, hoe hardnekkiger die pijnlijke keel wordt. Uiteindelijk heb ik de hele dag het gevoel of ik nog geen slok heb gedronken en voelt mijn keel dus erg droog. Dat is meestal het moment dat ik uit voorzorg begin met de warme (hete) thee en eventueel ijskoude ijsjes (perenijsjes zijn mijn favoriet). Ik voel regelmatig aan de lymfeklieren in mijn nek, want dat zijn ook goede graadmeters voor de ernst van de situatie. Hoe dikker die worden, des te groter de kans dat ik echt ziek word. Als het nog pijnlijker wordt, dan pak ik er Trachitol bij en als laatste ‘redmiddel’ paracetamol. Meestal komt het niet verder dan dat en gaat het dan vanzelf weer over, maar soms …
Koorts krijg ik niet zo snel. Dat is een voordeel in de zin dat ik me minder snel heel erg beroerd voel, maar het is soms ook een nadeel. Bijvoorbeeld die keer dat mijn eigen huisarts op vakantie was en ik de vervangende huisarts moest bellen. Even ter info: ik bel niet snel de huisarts, dus als ik bel heb ik heel veel last ergens van. Ik belde op een vrijdagochtend met de vraag of ik ‘s middags langs kon komen. Vast voedsel eten lukte eigenlijk al meer dan een dag niet, maar ook drinken was inmiddels zo pijnlijk dat de tranen me in de ogen sprongen. Zo wilde ik het weekend niet in. De assistente hoorde me aan en vroeg toen: “Maar heb je ook koorts dan?” Nee, dat had ik niet. Dus werd ik afgescheept met Strepsils en een gorgeldrankje. Een “ja, maar…” van mijn kant werd weggewimpeld en ik moest het er maar mee doen.
De dag daarna kreeg ik koorts: met 40 graden lag ik in bed en ik kreeg geen hap of slok door mijn keel. Die Strepsils en dat drankje maakte nog geen klein beetje verschil en dus stond ik maandag boos op de stoep bij mijn vervangende huisarts. Toen hij mijn opgezette lymfeklieren voelde (en die krengen doen zeer als ze goed opgezet zijn) en in mijn keel keek, schrok hij een beetje. “Zo, dat is wel heel flink ontstoken…” Ja meneer de Huisarts, dat probeerde ik vrijdag al duidelijk te maken. Het enige wat ik toen nog niet had, was de koorts. Dit keer ging ik naar huis met een recept voor antibiotica en was ik er heel snel weer vanaf. Antibiotica die ik van mijn eigen huisarts waarschijnlijk al op vrijdag had gekregen (mits hij niet op vakantie was). Hij weet namelijk dat ik niet zomaar bij het minste geringste op de stoep sta.
Waarom deze blog? Ik ben inmiddels begonnen aan de hete thee. IJsjes heb ik helaas niet in huis (misschien morgen even halen, als de vervelende gevoel aan blijft), maar het “oranje/paarse doosje” staat wel alvast klaar.
Krijgen jullie snel koorts of blijft dat ook lang uit bij jullie?